روزهای مردگان" در مکزیک

بزرگترین "جشن ملی" مردم مکزیک با نام "روزهای مردگان" که هر ساله به مدت سه روز (31 اکتبر و اول و دوم نوامبر) برگزار می شود.


"جشن ملی" چرا که علیرغم نام و موضوع مراسم که به مردگان تعلق دارد تمامی "مردم" مکزیک "شادمانه" در آن شرکت می کنند.




به اعتقاد تاریخ دانان ریشه این مراسم به سه هزار سال پیش بر می گردد وقتی که تمدنهای "آزتک" و "مایا" در این بخش از آمریکای لاتین می بالیدند .



مراسم "روزهای مردگان" بزرگترین جشن ملی مردم مکزیک است گرچه تاریخ برگزاری آن که در ماه اگوست بود به اوائل ماه نوامبر تغییر یافت تا با جشن مسیحی "روز مقدسین" همزمان گردد

آنچه در این مراسم سه روزه توجه همه را جلب می کند نگاهی است که مردم مکزیک به مردگان و از این طریق به مسئله مرگ و زندگی دارند که به کلی متفاوت از نگاه انسان غربی (مسیحی) و نیز نگاه مسلمانان است.

(( اوکتاویو پاز )) شاعر و نویسنده مکزیکی، برنده نوبل ادبیات در سال 1990،


در کتاب "هزارتوی تنهائی" به رابطه مرگ و زندگی در فرهنگ "آزتکها" اینگونه اشاره می کند:


"زندگی در مرگ گسترش می یافت و بالعکس.


مرگ نه پایان طبیعی زندگی که تنها پایان یک مرحله از دایره ای طبیعی بود.


زندگی، مرگ، و دوبازه زائی مراحلی از یک روند کیهانی بود که بشکلی بی انتها تکرار می شد." نباید از این گفته به اشتباه این برداشت شود که آنها نیز به جهانی دیگر اعتقاد داشتند که روح انسان پس از مرگ در آن به زندگی ادامه می دهد بلکه آنها مرگ را بکلی از زندگی جدا نمی دانستند.


درک اینکه چرا در این سه روز که مردم مکزیک از مردگانشان یاد می کنند این چنین شادمانه به خیابان می ریزند و می نوشند و می رقصند در این است که مردگان آنها مثل نزدیکان سفر رفته در این روزها به دیدار بازماندگانشان می آیند، با آنها می نوشند و می خورند و در پایان این دیدار شاد، برای یک سال دیگر به سفر می روند



در اعتقاد مکزیکی ها مردگان کم سن و سال (نوزادان و بچه ها) روز اول به دیدار خانواده شان می آیند. خانه والدین بچه از دست داده در این روز مملو از شکلات و اسباب بازی به شکل تابوت و جمجمه و اسکلت است تا میهمانان کوچک از دیدار یک روزه شان با والدین و برادر و خواهرشان لذت ببرند


روز دوم کسانی که در تصادف اتومبیل کشته شده اند و یا در یک ماجرای جنائی به قتل رسیده اند به دیدار دوستان و خانواده می آیند. برای آنها هم غذائی که دوست می داشته اند آماده می کنند و تا دلشان بخواهد آبجو و تکیلا روی میز است!


مردگان دیگر روز سوم می آیند روزی که گورستانهای سراسر مکزیک برای خوشامد گوئی به آنها مملو از جمعیت می شود شهرداری ها در برگزاری "روزهای مردگان" سنگ تمام می گذارند.

علاوه بر این هر کس هنری دارد در این روزهای جشن مردگان بی کار نمی نشیند. این عکس رقصنده ای است که لباسی به طرح اسکلت بر تن دارد و با کف زدن مردم وسط خیابان می رقصد 



تنور بزرگ نانوائی است که در این سه روز نانی به نام "نان مردگان" در آن پخت می کنند و مجانا به مردم می دهند تا آنرا با میهمانان مرده شان قسمت کنند


غذاها



درباره غذاهای مکزیک باید گفت که اولین بحث درباره تندی غذا است . تقریبا همه چیز با فلفل. در عین حال کربوهیدرات اصلی در مکزیک ذرت است و نان های سنتی هم از ذرت درست می شوند.

. ((تکیلا)) تا ده سال قبل مشروب بی کلاسی بوده که فقط مردها به منظور مست شدن می خوردند ولی در ده سال اخیر تکیلا به یک مشروب باکلاس تبدیل شده است.

مکزیکی ها نان زیاد می خورند و نان اصلی اونها تقریبا شبیه به لواش است ولی ساخته شده از ذرت. خیلی از غذاها رو لای این نون ها می پیچند و می خورند.


 خیلی از این غذاها حاوی لوبیا هستند و سس فلفل تند. ذرت مکزیکی که در خیابان می خریم واقعا مکزیکی است .
که مکزیکی ها ملخ و تخم مورچه را به عنوان یک غذای خیلی مجلل و گران قیمت می خورند .

مکزیک درست جنوب آمریکا است و صادر کننده نفت و مواد مخدر. حزب حاکم مکزیک بیشتر از ۷۰ سال است که بر کشور حاکم است و کنار هم نمی رود ولی انتخابات دو ماه آینده بالاخره قرار است بعضی چیزها را تغییر بدهد.



یهودیان مکزیک


جمعیت یهودیان مکزیک به 000/40 نفر می رسد، بنا بر گزارش "جوروزالیم پست" مورخه 15/10/1971 روابط فی ما بین مکزیک و اسرائیل بسیار مستحکم است .








مکزیک در زمینه‌ی تاریخ، فرهنگ و انواع هنر و صنایع دستی کشوری غنی است و مهد تعدادی از پیشرفته‌ترین تمدن‌های جهان همچون المک، تولتک، مایا و آستک است.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/٢۱