از زمان‌ مینوس‌ تا قرن‌ هفتم‌ ق‌م‌، که‌ زمان‌ احتمالی‌ رفتن‌ لوکورگوس‌ به‌ کرت‌ است‌، در تاریخ‌ نامی‌ از این‌ جزیره‌ به‌ میان‌ نمی‌آید. بنابراین‌، قوم‌ آخایایی‌ که‌ دیر زمانی‌ در خاک‌ یونان‌ ترکتازی‌ کرد، در قرنهای‌ چهاردهم‌ و سیزدهم‌ به‌ کرت‌ رسید و در اواخر هزاره‌ی‌ دوم‌ ق‌م‌ در آنجا سکونت‌ گرفت‌. بسیاری‌ از کرتیان‌ و برخی‌ از یونانیان‌ گفته‌اند که‌ قانون‌گذاران‌ یونانی‌ (سولون‌ و مخصوصاً لوکورگوس‌) قوانین‌ کرت‌ را سرمشق‌ خود شمردند. پس‌ از استقرار قوم‌ دوری‌ در کرت‌، طبقه‌ی‌ حاکم‌ آن‌ جزیره‌، مانند طبقه‌ی‌ حاکم‌ اسپارت‌، زندگی‌ نسبتاً ساده‌ و معتدلی‌ داشت‌: پسران‌ در سازمانهای‌ نظامی‌ تربیت‌ می‌شدند، و مردان‌ در تالارهای‌ غذاخوری‌ عمومی‌ جمعاً طعام‌ می‌خوردند. اقتدار دولت‌ در کف‌ شورای‌ سالخوردگان‌ بود، و ده‌ تن‌ از سرکردگان‌ (کوسموی‌، همتای‌ افور (افوروس‌)های‌ و آرخونهای‌ آتن‌) کارها را اداره‌ می‌کردند. روشن‌ نیست‌ که‌ کرت‌ به‌ اسپارت‌ الهام‌ داد یا اسپارت‌ کرت‌ را رهنمون‌ شد. شباهت‌ فرهنگ‌ کرت‌ به‌ فرهنگ‌ اسپارت‌ شاید زاده‌ی‌ همانندی‌ اوضاع‌ آن‌ دو جامعه‌ باشد: در هر دو جامعه‌، گروهی‌ از اشراف‌ نظامی‌ بیگانه‌ بررعایا یا مردم‌ بومی‌ کینه‌ توز فرمانروایی‌ می‌کنند و حکومتی‌ متزلزل‌ دارند. در سال‌ 1884 میلادی‌، در شهر گورتونا دیوار - نگاشته‌هایی‌ شامل‌ قوانینی‌ خردمندانه‌، که‌ قدمت‌ آنها به‌ اوایل‌ قرن‌ پنجم‌ ق‌م‌ می‌رسید، به‌ دست‌ آمد. صورتهای‌ ابتدایی‌ این‌ قوانین‌، که‌ لابد قدمتی‌ بیشتر داشتند، محتملاً در قانون‌گذاری‌ یونانی‌ تأثیر نهاده‌اند، هم‌ چنان‌ که‌ سکولیس‌ و دیپوئنوس‌ کرتی‌ در سده‌ی‌ ششم‌ ق‌م‌ در عرصه‌ی‌ هنر به‌ هنرمندان‌ آرگوس‌ و سیکوئون‌ درس‌ دادند. آری‌، این‌ تمدن‌ فرتوت‌ از صدها معبر، فرهنگ‌ مایه‌های‌ خود را در تمدن‌ نوین‌ خالی‌ کرد   
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٢/۳۱